Gdzie wybuchł pożar?
Chyba niedaleko stawu Shinobazu.
Nie, w posiadłości Kashu.
To niemożliwe.
Bądźcie ostrożni.
Może zostaniemy tu i weźmiemy się do roboty?
Paniczu.
Wyślemy inne ayakashi, żeby znalazły Matsunosuke.
Tobie przydałoby się jeszcze trochę snu.
Możesz bezpiecznie wrócić do łóżka.
Shabake
Odcinek 12: Pragnienie
Co ty robisz?
Jednak nie śpisz?
Macie teraz trochę czasu?
Wiecie co? Martwi mnie ten pożar.
Martwi?
Toricho jest teraz zabezpieczone talizmanami.
A wczoraj wieczorem w tym sklepie pewnie unosił się silny zapach kadzidła Han-gon.
To mistyczny aromat, który podobno roznosi się bardzo daleko.
Pewnie tsukumogamiemu udało się go wyczuć.
To bardzo możliwe.
Zapewne chciał zdobyć to kadzidło za wszelką cenę.
Ale nie mógł zbliżyć się do tego sklepu.
Co, waszym zdaniem, wtedy zrobił?
Myślisz, że tsukumogami ma coś wspólnego z pożarem?
Nie pamiętacie?
Kiedy zaatakował Eikichiego, ukradł zapisaną przeze mnie kartkę.
Na kartce było zapisane imię Matsunosuke i jego miejsce pracy.
W liście była również informacja, że jest ode mnie.
Chcesz powiedzieć, że skoro nie mógł tu dotrzeć,
to podpalił bednarnię, żeby zaatakować Matsunosuke?
Wątpię, żeby tsukumogami potrafił wzniecać pożary.
Może przejąć kontrolę nad ludźmi, tak?
Więc może sprawić, żeby ktoś rozniecił ogień.
Czemu uważasz, że poszedł do bednarni? Nie ma tam kadzidła.
Zapewne chce zwabić mnie na północ, z dala od sklepu.
Może ma nadzieję, że opuszczę sklep z powodu troski o brata.
To nie pora na żarty.
Pchanie się w sam środek pożaru to tylko proszenie się o śmierć.
Nigdy ci na to nie pozwolimy.
Więc skoro wydaje się, że ogień się tu nie przedostanie,
to ja chyba zostanę tutaj.
Jesteś nadzwyczaj wyrozumiały.
Jeśli nie udam się na północ, potencjalny tsukumogami może wpaść w szał i wzniecić kolejny pożar.
Wiele osób może zginąć.
A ja przeczekam to wszystko w bezpiecznym miejscu.
A co potem?
Założę się, że pan Mikoshi no Nyudo w mgnieniu oka zabierze mnie do babci.
Ludzie będą ginąć, jeśli pozostanę w świecie ludzi.
Nie może tego ignorować, prawda?
No cóż...
Nie tylko ja zasługuję na bezpieczeństwo.
Muszę zebrać w sobie odwagę i rozprawić się z tym potencjalnym tsukumogamim.
I choćby nie wiem co, musicie iść ze mną.
Ale wczoraj do późna byłeś na nogach. Pewnie jesteś zmęczony.
Nic mi nie jest.
Talizmany, które umieściliśmy w Ueno, zmarnują się.
Nikichi i ja nie będziemy mogli wykorzystać ich przeciwko niemu.
Jest o krok przed nami. Próbowaliśmy go zwabić, a teraz on chce zwabić nas.
Nadal zostało mi parę talizmanów.
Będę musiał go unieruchomić przy ich pomocy, a potem wykończyć mieczem.
Ale martwi mnie jedna rzecz.
O co chodzi?
Nie wiem, jak sprawić, żeby tsukumogami opuścił ciało człowieka, którego opętał.
To wszystko?
Cóż, głupio mi to mówić, ale zwłoki nie będą rzucać się w oczy podczas pożaru.
Nawet tak nie żartuj!
Róbcie, co chcecie, ale nie zabijajcie go.
Tak jest.
Skoro na pewno tam idziemy, powinniśmy wyjść póki jest jeszcze ciemno.
Co z Azumayą?
Tylko nie to. Wiatr jest silny.
Nie pozwolimy mu przedostać się dalej!
No cóż, wygląda na to, że dalej już nie pojadę.
Będziemy musieli iść dalej pieszo.
Naprawdę chcecie przejść przez most Shohei?
Wiecie, że nie jest tam bezpiecznie.
Dziękuję za troskę. Będziemy na siebie uważać.
Chodźmy.
Yokichi!
Pani Okami!
Matsunosuke!
Sam od nas uciekłeś.
Czemu nagle wróciłeś?
Przyszedłeś w samą porę.
Pomóż nam znaleźć Yokichiego.
Jest za wcześnie i powinien być jeszcze w domu, ale nie możemy go znaleźć.
Yokichiego?
Może dalej jest w środku. No dalej, pomóż nam.
Uciekajcie! Dach zaraz się zawali!
Gdzie mógł pójść Yokichi?
A może uciekł jako pierwszy?
Proszę pana!
Matsunosuke, czyż nie? Wróciłeś?
Co pan wyprawia? Musimy szybko stąd uciekać!
W sklepie jest pełno ksiąg rachunkowych, rejestrów zamówień i innych rzeczy, które nie mogą spłonąć.
Księgi rachunkowe nie będą miały żadnego znaczenia, jeśli cały sklep spłonie!
Tak czy inaczej, musimy szybko iść pod wiatr!
Puszczaj! Przez ciebie spłoną wazne dokumenty!
Jestem pewien, że interes można odbudować, jeśli tylko uda się panu stąd uciec!
O mały włos.
Nic się panu nie stało?
Proszę pana!
Proszę tam nie wchodzić!
Tam już dostał się ogień!
Rzeczy są w moim pokoju. Wszystko, co posiadam.
Pańskie życie jest cenniejsze!
Jeśli stracę teraz wszystko, równie dobrze mógłbym już być martwy.
Yokichi.
Paniczu, wszystko w porządku?
Ci ludzie mogą być już martwi.
Czy to posiadłość Kashu?
Jest całkowicie spalona.
Jestem pewny, że gdzieś tutaj stała bednarnia.
Nic się nie zachowało, co?
Paniczu!
Dziękuję, Sasuke.
To nie z powodu żarzących się węgli.
To sprawka mure itachi.
Bądźcie czujni!
Są w zmowie z potencjalnym tsukumogamim?
Co wy...
tutaj robicie?
Kim jesteś?
Dziedzicem Azumayi.
Nazywam się Yokichi.
Jest ze sklepu, w którym Matsunosuke pobierał naukę?
Mure itachi uwielbiają ogień, zwłaszcza tak ogromny.
Pożeranie dusz spalonych ludzi podobno dodaje im sił.
Czyż to nie fascynujące?
To ty jesteś sznurem traserskim, prawda?
Widzę, że już dobrze o tym wiesz.
Nie przychodzi mi do głowy inny powód, dla którego miałbyś tu stać i spokojnie ze mną rozmawiać.
Tak myślałem, że przyjdziesz.
Gdzie jest Matsunosuke?
Kto wie? Nie pamiętam.
Nawet nie próbuję przypomnieć sobie każdego miejsca, w którym kogoś zabiłem.
Zabiłeś? Czemu?
Bo nie chciałeś dać mi lekarstwa.
Musiałem dać ci nauczkę.
Ty... Ty przeklęty...
Lubię być nazywany sznurem traserskim.
Jestem pięknym narzędziem, w którego wytworzenie rzemieślnik włożył całe swoje serce.
Więc nie nazywaj mnie tak.
Co takiego? Nie lubisz być nazywanym „potencjalny”?
Nie jestem tylko potencjalnym tsukumogamim. Wkrótce będę już pełnoprawnym.
Oddawajcie lekarstwo.
Rzeczywiście jesteś tylko potencjalnym tsukumogamim, co?
Co chcesz nam zrobić tym czymś?
Stulcie...
Myślałeś, że możesz z nami walczyć czymś takim?
Nie ujdzie ci to na sucho.
Jesteś tylko nieudacznikiem, który dręczy naszego panicza.
Sasuke!
No dalej! Tutaj jestem!
Co teraz zrobi?
Wydaje się, że nie ma zadnych szans przeciwko Sasuke.
Tylko spróbujcie mnie złapać!
Nikichi.
Stań po drugiej stronie.
No dalej, opuść ciało Yokichiego.
Nie możesz wiecznie uciekać.
Drogi paniczu, myślisz, że już mnie pokonaliście, prawda?
Ale ja uwielbiam ogień. A ten wyjątkowo mnie porusza.
Tak bardzo go lubię, że chyba podkręcę nieco płomień.
Nie, rozpętam tu piekło.
Spalcie tych głupców!
Odpłacę się wam i wywołam kolejny pozar!
O nie!
Paniczu!
Uważaj!
Nikichi!
Sasuke!
Patrzcie tylko, to właśnie spotyka „prawdziwe” ayakashi za pyszałkowate paradowanie.
Nigdy nie przetrwacie tego piekła.
Dobrze wam tak.
No dobrze, „paniczu”.
Oddaj mi to lekarstwo. Wiem, że je masz.
Czuję jego zapach. Mnie nie oszukasz.
Nie znasz nawet nazwy rzeczy, której tak bardzo pragniesz?
Co takiego?
To zapach kadzidła Han-gon.
Nie zażywasz go. Palisz je i wdychasz jego dym.
Kadzidło?
Oddawaj.
Co ty wyprawiasz?!
Wysłuchałeś mnie tylko po to, żebym wyszedł na głupca?
Tylko marnujesz czas. Na pewno już spłonęli!
Oddawaj kadzidło!
No właśnie... Co ty tam masz?
Był warty... tych 25 ryo.
Powiedz...
Czemu to kadzidło było dla ciebie aż tak ważne, że wywołałeś pożar i zabiłeś tylu ludzi?
Czy zostanie tsukumogamim aż tyle dla ciebie znaczy?
Co człowiek może o tym wiedzieć?
Już prawie byłem tsukumogamim.
Miałem prawie sto lat i czułem, jak gromadzi się we mnie energia.
Zyskałem własną wolę i nauczyłem się porozumiewać z innymi ayakashi.
Czułem, jakbym unosił się w powietrzu i cały czas się śmiał.
Ale potem w wyniku błahej zemsty ulicznego sprzedawcy zostałem zniszczony.
Czułem, jak moc, która powinna należeć do mnie, ulatuje.
Czułem, że moje zdolności do porozumiewania się i myślenia słabną z dnia na dzień.
Gdybym nic nie zrobił, nie mógłbym nawet wrócić do bycia zwykłym narzędziem.
Było mi dane zostać odrzuconym.
Jednak chcę wiedzieć, czemu atakowałeś ludzi.
Czy stolarze nie dbali o ciebie przez lata?
I na nic mi się to zdało. Tylko pogorszyło sprawę.
Nie miałeś wyrzutów sumienia, raniąc ludzi z powodu własnych pragnień?
Na pewno żyłeś pośród ludzi już przez długi czas.
Nie zrozumiałbyś nawet, gdybym ci to wytłumaczył.
Nie wiesz, jak bardzo marzyłem o zostaniu tsukumogamim.
Tak bardzo pragnąłem pozostać na tym świecie!
Po części cię rozumiem.
Bo w pewnym sensie ja...
też nie jestem doskonały.
Już od dziecka byłem pewny, że umrę jeszcze zanim zdążę dorosnąć.
I ktoś inny przejmie Nagasakiyę.
Pomyślałem nawet, że odchodząc, wyświadczę moim rodzicom przysługę.
Ale kiedy spotkałem pana Mikoshi no Nyudo, uświadomiłem sobie, że ja też mam coś, czego pragnę.
Tak naprawdę, tak samo jak ty, kurczowo trzymam się życia.
Przyszedłem tutaj tylko dlatego, że pragnę pozostać na tym świecie.
Ale to nie wszystko.
Z mojego powodu zginęli ludzie.
Nie mogę być tym jedynym, któremu uda się uciec.
Jeśli ucieknę, będę musiał przyznać, że moje serce jest tak samo słabe, jak moje ciało.
ATAK NA YANAGIYĘ HIKOGORO
Chcę stać się silniejszy.
Moja mama modliła się dzień w dzień, bo chciała, zebym się urodził.
Moja babcia poświęciła się, żebym mógł zostać wysłany na ten świat.
Wychowanie mnie było trudne...
Ale mój dziadek,
mój tata,
moi przyjaciele...
i pracownicy, wszyscy mnie wspierali.
Właśnie w ten sposób przyszedłem na świat i przetrwałem tak długo.
A jednak z mojego powodu cierpią inni ludzie.
Nie mogę tak po prostu nazwać tego „pechem” i uciec od odpowiedzialności.
Chcę stać się silniejszy.
Chcę posiąść siłę, żeby zaakceptować fakty, nawet jeśli są dla mnie niewygodne.
Jestem o wiele silniejszy, niż ktokolwiek z was, ludzi!
Więc dlaczego miałbym zniknąć?
Nie chcę zniknąć. Nie zgadzam się.
A teraz oddawaj kadzidło!
Czuję je. To właśnie ono.
Kadzidło Han-gon. Gdy tylko powącham jego dym, odzyskam swoją duszę.
Tym razem mogę stać się doskonałym tsukumogamim!
Po prostu je spal i powąchaj jego dym.
Wspaniałe uczucie.
Teraz ja...
Co to ma być?
Jestem pewien, że chciałbyś, żeby to było prawdziwe kadzidło Han-gon,
ale przykro mi to mówić, nie ma już go na tym świecie.
Kłamiesz!
Jest prawdziwe.
Znam jego zapach. To nie może być pomyłka!
Tylko opakowanie jest prawdziwe.
Zapach przygotowałem sam.
Właśnie dlatego ci je dałem.
Włożyłem talizman, mogący zapieczętować ayakashi.
Powiedziałbym, że zadziałał bez zarzutu.
Do diabła... Znowu mnie oszukałeś.
Nawet nie myśl, że to już koniec.
Jest mi ciebie szkoda, ale nie mogę pozwolić, żebyś zaatakował więcej ludzi.
Nie pozwolę ci wzniecić więcej pożarów.
No już, opuść ciało Yokichiego.
Pozbędę się ciebie tu i teraz.
To już... koniec.
Tłumaczenie Korektra Funsub Typesetting [A] Archiwizacja [A] Synchro
Aiko Faceless TokyoSubs Prefex Prefex Archival Project Prefex